Uitzending Gemist

Mariet van Goch

Vrouwen die hun verantwoordelijkheid nemen en er alles aan doen om het geloof over te dragen. Het bisdom Breda kiest er voor deze vrouw een podium te geven in de geloofsgesprekken van dit jaar. Mariet van Goch is zo’n vrouw. Vrouwen die hun verantwoordelijkheid nemen en er alles aan doen om het geloof over te dragen. Het bisdom Breda kiest er voor deze vrouw een podium te geven in de geloofsgesprekken van dit jaar. Mariet van Goch is zo’n vrouw. Schooldirecteur, taalkenner en vicevoorzitter van een parochiebestuur. Ze is van alle markten thuis, maar het meest in de taal. Die noemt zij de spiegel van de ziel. Taal kan inspireren en begeesteren. Taal kan helpen om woorden te geven aan het geloof. Dat doet Mariet ook in haar lessen aan de priesterstudenten van Bovendonk, het centrum voor late roepingen in Nederland. Ze wijst op Psalm 121, een bedevaartslied dat het vertrouwen uitbidt en toezingt. Zelfs als het donker is in het leven, dan is de hulp van God dichterbij dan we denken. Dat probeert ze af te tasten met de priesterstudenten. De Heer, die is er altijd. Ook als wij er niet zijn. Deze zoektocht naar God via taal gaat altijd in dialoog en probeert te zoeken wat de ander raakt. Zoals bij het sterven van haar tante zuster die God op de drempel van de dood groot noemde. Mariet van Goch was daar met haar broer en werd geraakt door de woorden van tante zuster en de blik van haar broer. Want soms schiet taal tekort en vertellen beelden het verhaal. Ze heeft twee beelden meegenomen en legt uit wat die betekenen: je hebt aandacht voor elkaar en je hebt elkaar nodig. Dat gaat niet zonder het vertrouwen dat de ander je draagt. En in die ander komt God nabij.

Bron: KRO-NCRV